Režija: Jagoš Marković Dramaturg: Molina Fotez Scenograf: Marina Pavlović Kostimograf: Zora Popović Scenski govor: Ljiljana Mrkić-Popović Maska: Nijaz Memiš Organizacija: Dragiša Ćurguz Specijalni efekti: Milan Alavanja Asistent režije: Biserka Savić Asistent scenografa: Valentina Popržan Asistent kostimografa: Dragana Lađevac Majstor svetla: Milomir Dimitrijević Majstor tona: Nikola Jovović Šminker: Marijana Golubović Rekviziter: Tomislav Komatina Garderober: Milena Kovačević

Igraju: Duka Sujić: Nada Macanković Steva Vasiljević: Milorad Mandić-Manda Majka Dara: Radmila Živković Tetka Zaga: Ksenija Jovanović dr. Milorad Bajić: Aleksandar Srećković Milanka: Bojana Bambić   U predstavi se koristi pesma Tome Zdravkovića „Noćas mi srce pati“ u izvođenju Silvane Armenulić.

POGLEDAJTE ODLOMAK IZ PREDSTAVE:

 

 

 

ALEKSANDAR POPOVIĆ, Osamdeset godina od rođenja 1929.

Aleksandar Popović rođen je na Ubu 20. novembra 1929. godine.
Posle završene gimnazije počinje s pisanjem poezije i postaje kandidat za člana Udruženja književnika.

Krajem 40-ih je uhapšen i provodi pet godina na Golom otoku. Nakon robije bio je prisiljen da se okuša u raznim zanatima.

Početkom 50-ih prihvata poziv Duška Radovića iz Radio Beograda i piše radio drame za decu. Sa prvim literarnim tekstovima pojavio se 1959. godine. Najviše je pisao komedije i satire, a uspešno se bavio i drugim žanrovima. U svom raznovrsnom, bogatom opusu stvara scenarija za TV drame i televizijske serije, a napisao je preko 50 pozorišnih drama (41 za odrasle i 11 za decu).

Izbor iz dramskog opusa: „Ljubinko i Desanka“, „Čarapa od sto petlji“, „Sablja dimiskija“, „Krmeći kas“, Razvojni put Bore Šnajdera“, „Smrtonosna motoristika“, „Kape dole, „Svinjski otac“, „Komunistički raj“, „Kokošije slepilo“, „Mravlji metež“, „Bela kafa“, „Nega mrtvaca“, „Tamna je noć“...

Predstave rađene po njegovim tekstovima postale su zaštitni znak mnogih pozorišta, a za dramska dela osvojio je mnogobrojne nagrade:
1965; Vanredna Sterijina nagrada za komade „Sablja dimiskija“ i „Krmeći kas“
1967; Sterijina nagrada za „Razvojni put Bore Šnajdera“
1969; Sterijina nagrada za zasluge
1985; Nagrada „Večernjih novosti“ za tekst „Mrešćenje šarana“ na „Danima komedije“
1989; Nagrada za tekst „Mrešćenje šarana“ na „Susretima pozorišta BiH“
1990; Sterijina nagrada za delo „Kus petlić“
1991; Sterijina nagrada za delo „Bela kafa“ - Nagrada „Večernjih novosti“ na „Danima komedije“ za tekstove „Kus petlić“ i „Bela kafa“ - Statueta “Joakim Vujić“ za izuzetan doprinos pozorišnom životu u Srbiji
1993; Najbolja posleratna drama „Razvojni put Bore Šnajdera“ u anketi „Večernjih novosti“ i RTS -Televizije Beograd - Nagrada za tekst drame „Mrtva tačka“ na Susretima „Joakim Vujić“
1994; Sterijina nagrada za „Tamna je noć“ - Nagrada za tekst drame „Tamna je noć“ na Zemun-festu
1995; Nagrada „Večernjih novosti“ za tekst „Razvojni put Bore Šnajdera“ na „Danima komedije“
1996; Ličnost godine

8. oktobra 1984. godine predstavom „Mrešćenje šarana“ u režiji Dejana Mijača otvoreno je pozorište Zvezdara teatar.

Tokom godina praizvođena su njegova dela „Pazarni dan“, „Kus petlić“, „Mrtva tačka“, „Baš-bunar“ (predstava koju je sam režirao). Ovu, 25 sezonu pozorišta, obeležavamo njegovim komadom „Svinjski otac“ u režiji Jagoša Markovića.
Aleksandar Popović umro je 9. oktobra 1996. godine u Beogradu.

 

JAGOŠ MARKOVIĆ

Rođen u Podgorici 1966. Diplomirao pozorišnu režiju na Fakultetu dramskih umetnosti u Beogradu 1987. u klasi Borjane Prodanović i Svetozara Rapajića.

Najznačajnije među više od četrdeset njegovih dosadašnjih režija su predstave: Kate Kapuralica (Sombor), Romeo i Julija (Večernja scena Boško Buha), Bogojavljenska noć (JDP), Komedija Zabune (CNP), Hekuba (Kraljevsko Pozorište Zetski dom), Elektra (BELEF), Lukrecija ili ti Ždero (Pozorište na Terazijama), Skup (JDP), Gospođa Ministarka (Narodno Pozorište), Hasanaginica (Narodno Pozorište), Galeb (HNK Ivan pl. Zajc), Filumena Marturano (HNK Ivan pl. Zajc), Lukrecija o bimo rekli Požeruh (Riječke letnje noći), Kristina (Kraljevsko Pozorište Dramaten), kao i opere Pepeljuga (Narodno Pozorište) i Karmen (HNK Ivan pl. Zajc).

Dobitnik je svih strukovnih, festivalskih i državnih nagrada, a među četrdeset izdvajaju se: Nagrada Bojan Stupica, Nagrada oslobođenja Beograda, Trinaestojulska nagrada za svekupan doprinos stvaralaštvu Crne Gore, Nagrada Mića Popović, više Zlatnih Ćurana, nekoliko Ardaliona, Sterijina nagrada...

U Zvezdara Teatru režira treći put. Prve dve režije su bile „Zora na istoku“ Gordana Mihića i „Naši sinovi“ Vojislava M. Jovanovića. Ovo je treći put da režira tekst Ace Popovića. Prvi put je to bila „Čarapa od sto petlji“ u Beogradskom Dramskom Pozorištu, a zatim „Crvenkapa“ u Pozorištu Boško Buha, koja je igrana osamnaest godina.